Met meer dan 250.000 studenten in het hoger onderwijs kampt België met een structureel tekort aan kwalitatieve studentenhuisvesting. Zowel private investeerders als institutionele fondsen richten zich massaal op de ontwikkeling van studentenkamers en moderne coliving-concepten.
1. Hoge bezettingsgraad en stabiele inkomsten
Studentenkamers (koten) kenmerken zich door een bijna 100% bezettingsgraad en een laag wanbetalingsrisico, aangezien ouders doorgaans als borgsteller optreden in de huurovereenkomst. Bovendien stijgen de huurprijzen gestaag door de toenemende vraag naar kamers met eigen sanitair en gemeenschappelijke ontspanningsruimtes.
2. Strikte gemeentelijke voorschriften en kamerverhuurvergunning
Steden zoals Gent en Leuven hanteren een uiterst stringent vergunningenbeleid om de leefbaarheid in woonwijken te vrijwaren. Het opdelen van een eengezinswoning in studentenkamers vereist een omgevingsvergunning en een conformiteitsattest. Panden die niet over de vereiste vergunningen beschikken, riskeren administratieve sluiting.
3. De opkomst van professioneel beheerde studentenresidenties
Kandidaat-investeerders kiezen steeds vaker voor het kopen van een individuele studentenkamer binnen een grootschalig nieuwbouwproject waarbij het verhuurbeheer en onderhoud volledig worden uitbesteed aan een gespecialiseerde beheerder.